تنهایی هایی از جنس باران

داره میاد تو راهه از خوشحالی نمیدونم چیکار کنم اما هنوز حسم بهش نه بیشتر شده نه کمتر هنوز همونجوری دوسش دارم از همون کاراش متنفرم از همون اخلاقاش عصبی میشم حتی الان که به اون کارا و اخلاقاش فکر میکنم اما الان مهم اینه داره میاد اینجا پیش من و من از الان تو دلم عروسیه اصن یه جور خاصی خوشحالم دنیاااااااااااااااااااااااااااااااااااااا من خوشحالم خدایا مراقبش باش سالم برسه پیش من...

امشب گفت : اونی که قبلا دوست داشته مغرور بوده قد بلند و چشم درشت . اما من براش غرور به خرج ندادم اذیتش نکردم راحت قبولش کردم. گفت اگه راحت قبولش نمیکردم و زجرش میدادم تا یکم تو خماریم بمونه اونوقت یه دوران به یادماندنیبراش میساختم . گفت من صاف و ساده و پاک بودم که زود قبولش کردم . راسته که میگن مردا کسی رودوست دارنکه سخت به دستش بیارن من قدم متوسطه چشمام گرده تقریبا و درشت نیس اما ریز ریز هم نیست من رو همه به غرورم و خودشیفتگیم میشناختن دوست صمیمیم و جاریم بهم میگن سیاست مدار خوبیم اما اما اما اما آره سادگی کردم "سادگی کردم که تا دید...

از هر نظر از هم دوریم ............ چقد فاصله داریم باهم .............. یه جاهایی خیلی خشک و یه جاهایی چقد بااااااااااااااز فکر میکنیم یا شاید اون فقط اینطوریه نمیدونم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ...